به خاطرت ...
دارم خیلی بیشتر مراقبت میکنم از خودم به خاطر تو ... فقط و فقط برای آرامش تو و زندگی مان ... یکی یکی بندهای نا درست زندگی م را دارم قطع میکنم ...
پرگوی و هماره گوی :(
اصلا کاش خوش صحبت باشی ... یک وقت ها مثل همین شب های پاییزی بنشینم کنارت و بگویم "برام حرف بزن" و من پاییز و بهار را هم زمان حس کنم ...
دلهره
حجم غم نشسته ست روی دلم شب جمعه ای ... عجیب داری امتحانم میکنی, سخت داری امتحانم میکنی, من یک اربعین دیگر مشهد بمانم دیگر زنده نیستم ... وسط دهه کرامتت, ولادت دو عزیز کرده ات, این چه امتحانی بود ?! رنگ از رویم پرید وقتی فهمیدم که این پا ممکن است مانعم شود ... نشسته ام پای روضه امام حسین شاگرد بنده ی...
اعصاب داغون !!
خب! اینجا راحت تر میتونم بگم: خوبه که آدم جایگاه خودشو حفظ کنه! انتقاد کردن از هر چیزی، گیر دادن و دخالت کردن و ... حتی اگه بهانه هایی مثل اینکه باهات راحتم و بهت اعتماد دارم داشته باشن، مسخره اند! کلا فکر کنم بهتره نظر دادن در موردشخصیت آدما رو تا جایی پیش نبریم که دیگه ازمون متنفر بشن و مارو بار ا...
چند هفته دور از خانه
کمتر از 24 ساعت دیگر؛ پرواز میکنم ... پر، واز میکنم ... نه تنها استرس دارم که حس میکنم چیزی کم است این بین ... پی نوشت : مرسی بانوجان که مرا روز تولدت در آغوش میگیری ...
تو آمدی...
من آمدم که این گره ها وا شود, همین ! اصلا بنا نیست ز سر واکنی مرا ... عرض ارادت حضرت بانو! دختر برادرتان هستم سفارش شده ام! قرار است اگر اذن بدهید چند هفته ای مجاور شما باشم. راستش یک جورهایی احساس میکنم برادرتان مرا حواله کرده به سوی شما ! گمان میکنم کلافه شده اند از دست دختری که هر بار میرود گوشه ...
قرارهایمان
عجب خاکی از سر و رویت میبارد :) حرم بانو ک بودم عجیب حال و هوای دلم به سمت اینجا و تویی که نیستی بود. اینقدر که قول دادم هر سال حتما یک جوری خودمان را به حریمشان برسانیم. تازه قول دادم ماهگردهایمان را هم حرم برادرشان باشیم :) حالا نه اینکه من بگویم ها... باید خودت بای دیفالت فضایت همین باشد :)