دلهره

حجم غم نشسته ست روی دلم شب جمعه ای ... عجیب داری امتحانم میکنی, سخت داری امتحانم میکنی, من یک اربعین دیگر مشهد بمانم دیگر زنده نیستم ... وسط دهه کرامتت, ولادت دو عزیز کرده ات, این چه امتحانی بود ?! رنگ از رویم پرید وقتی فهمیدم که این پا ممکن است مانعم شود ... نشسته ام پای روضه امام حسین شاگرد بنده ی ویژه ت ... به نفس حقش... نگذار دست خالی بروم ... همین چند ساعت را انگار وقت دارم ... دلم هوایی ست و چشم هایم تار میبیند ... خیره شده بودم به پیکسل ایوان نجف روی کیفم ... نگذار سهمم از بهشتت همین پیکسل باشد ... بیا و بام شو ... ...