بیا و بام شو ...

نه اینکه جایت خالی باشد ها, نه ... نیستی ! مسیر را تنهایی رفتن سخت است ... دارد میرسد به مرز محال ... میدانی چیست ? اصلا من خیلی ضعیفم, خیلی کوچکم, و این آرمانها و هدفها خیلی بزرگند , تنهایی از پس رسیدنشان بی نمی آیم ... کاش بیایی تا تکیه ات کنم, و راه ببری مرا ,.. راه برویم باهم .. کاش آدمش باشی!...

فقط سه روز مانده ......

عجب خاکی از سر و رویت میبارد :) حرم بانو ک بودم عجیب حال و هوای دلم به سمت اینجا و تویی که نیستی بود. اینقدر که قول دادم هر سال حتما یک جوری خودمان را به حریمشان برسانیم. تازه قول دادم ماهگردهایمان را هم حرم برادرشان باشیم :) حالا نه اینکه من بگویم ها... باید خودت بای دیفالت فضایت همین باشد :) ...